Ücreti Sadece Bir Ekmek Kadardı! Antik Roma’da Yaygın ve Yasal Olan Genelev Kültürü

Seks işçiliğinin dünyanın en eski mesleği olduğunu belki duymuşsunuzdur. İnsanlar neredeyse zamanın başlangıcından beri bunun ticaretini yapıyor. Her toplum ve her dönem, Antik Roma da dahil bunu farklı şekillerde yansıtmış. Bulunan eski yazıtlardan da anlaşıldığı üzere Antik Roma bu işi bir üst seviyeye çıkarmıştı. Tarihçileri şaşkınlığa uğratan bir kast sistemi ve muazzam bir düzenle yasal olarak bu evler açıkça işliyordu. Peki nasıl mı? Gelin bakalım… ?

Kaynak: https://www.historyhit.com/the-worlds…

Roma İmparatorluğu’nda seks işçiliği yasal, halka açık ve yaygındı.

Örneğin, bir eş, kocası eve gelmeden önce bir geneleve gitse üzülmezdi. Antik Romalılara göre bu kötü bir şey olarak görülmüyor ve zina sayılmıyordu. Genç bir Romalının ilk ilişkisini birinci sınıf bir genelev çalışanı ile yaşaması övünülecek bir durumdu.

Erkeklerin bu sektörde çalışması da çok yaygındı ve genellikle hamamlarda çalışıyorlardı. Roma hamamları kadın erkek olarak ayrılıyordu. Onlar sadece erkekler için olan bölümlerde çalışabiliyorlardı.

Gittikçe herkes için karlı bir iş haline geldi.

Bu, Roma ekonomisinin temel taşlarından biri haline gelmiş kazançlı bir ticari faaliyetti. Roma devleti sadece bu mesleğe sahip olanlardan vergi almakla kalmıyordu. Devlete ait genelevler bile vardı.

Düşük sınıf bir genelev çalışanı bir işçiden üç kat daha fazla para kazanıyordu. Çalışanların çoğu köle veya fakir özgür kadınlardı. Yoksullar ailelerini geçindirmek için bu işi yapmaya zorlanıyordu.

Bu hizmetten yararlanmanın bedeli ise çalışanın seviyesine göre iki ila yirmi eşek arasında değişiyordu.

Daha iyi karşılaştırılabilmesi için, iki eşek için bir ekmek alınabiliyordu. Yani düşük sınıfta biri ile cinsel ilişkiye girmek bir ekmekle aynı fiyattı. Ancak olaylar genelev çalışanları açısından bu kadar parlak değildi.

Bireysel odalar (veya hücreler) küçük ve loş bir şekilde aydınlatılırdı. Kadının adı ve fiyatları dışarıdaki kapıya yazılırdı.

Bununla birlikte, genelevlerin varlığına ve seks işçiliği yaygın olarak kabul görmesine rağmen, çalışanların kendileri genellikle dışlandı. Buna karşı olan tutumlar karmaşıktı ve toplumsal ve kültürel gerilimlerle doluydu. İşçiler sosyal hiyerarşinin en altında sayılıyordu. 

Kölelerden doğan çocuklar otomatik olarak köle sayılıyordu. Antik Roma’ya ait birçok resimde bu evler hakkında ve orada yaşayanların hayatları hakkında çizimler mevcut.

İsmi Lupanarium olarak bilinen genelevler, yoğun nüfuslu olan şehirlerin belirli bölgelerinde olurdu.

Genelevde çalışan kişiler nispeten kolay bir şekilde tanınabilirlerdi. Kendilerine meretrix denirdi ve genellikle çok az kıyafet veya şeffaf kıyafetler giyerlerdi. Ayırt edilebilmek için kadınları toga adında geleneksel bir kıyafet giyerlerdi. Birçoğu, müşterileri tarafından kendilerine ona ait oluklarını kanıtlayan bir işaret olarak hediye edilen pahalı altın takılar takıyordu.

Dans etmesi ve eğlendirmesi için özel kişiler yetiştiriliyordu.

Bu kişiler kölelerden seçiliyordu ve kendilerine özgü şeffaf bir kıyafet giyerdi. Lupanarium’da çalışırlar ancak tam olarak diğerleri ile aynı mesleği icra etmezlerdi. Şiirler yazar, şarkılar söyler ve dans ederlerdi. Gelen müşterileri duygusal açıdan telkin etmek ve dinlemek de görevlerinden bazılarıydı. Onlar üst seviye sayılıyordu ve ücretleri çok yüksekti.

Genelevler genellikle erotik sanatla süslenirdi.

Kokuşmuş ve kirli olma eğilimindeydiler, fiyatlarını düzelten ve kazançlarını toplayan erkek veya kadınlar tarafından yönetiliyorlardı ve hepsi kendi paylarını alıyorlardı.

Antik Roma’da normalleştirilmesi nedeniyle genelevler, zorunlu olarak saklanmak yerine ne kadar yaygın kabul gördüğünü gösteren yazılara da dayanarak açıkça belli ve ortadaydı.

Roma İmparatorluğu’nda seks işçiliği o kadar yaygındı ve bu faaliyetten elde edilen gelir o kadar fazlaydı ki Hristiyanlık geldikten sonra bile durmadı.

Bazı durumlarda, fakirlikten dolayı ebeveynler çocuklarına veya kocaları eşlerine bu mesleği dayatıyordu. Bir kere işin içine girdiğinizde adınız sonsuza dek onların listelerinde kalıyor ve kurtulmanız mümkün olmuyordu. 

Muhtaç olduklarını bildiklerinden vergiyi alan kişiler böylelikle acımasızca paralarını sömürüyordu. 

Açık bir ifadeyle herkes onları ziyaret etti, ancak herkes onları dışladı.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir